Member

Register | Forgot Password
Login     Reset   

Category

ฉวยโอกาสมาฝึกอบรม

ฉวยโอกาสมาฝึกอบรม
เขียนวันที่ 28 เมษายน 2556
 

    ช่วงวันหยุดยาวที่ผ่านมา ผมได้ไปเดินเล่นในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เดินไปเดินมาท้องก็หิวครับ

    มองเห็นร้านอาหารญี่ปุ่นแบบสายพาน ที่ทุกวันคนแน่นขนัดเหมือนแจกฟรี วันนี้เห็นว่าคนน้อยมากๆ ก็เลยชวนครอบครัวไปทาน แต่ผิดหวังครับ เพราะเดินไปถึงหน้าร้านแล้วเจอป้ายประกาศไว้ที่หน้าประตูโดยมีข้อความแบบนี้ครับ

“ขออภัย ปิดบริการชั่วคราว เนื่องจากน้ำประปาไม่ไหลและไม่มีจานบริการลูกค้าในการตักอาหารค่ะ”

    อดทานครับ ก็เลยต้องมานั่งทานสุกี้ เหมือนกับผู้ร่วมชะตากรรมเดียวกันหลายคน หลายครอบครัวแต่ก็ยังเผลอใจแอบไปมองร้านอาหารญี่ปุ่นทีอยู่เยื้องๆ กันตลอด
    เห็นอาหารที่วิ่งเต็มสายพาน แต่ไร้คนเหลียวแล เห็นมุมเครื่องดื่มที่เห็นคนแน่นทุกวันวันนี้มีแต่ความว่างเปล่า
    เห็นน้องๆ พนักงานที่วันก่อนหน้านี้วิ่งวุ่นบริการและเติมอาหารให้ลูกค้า แต่วันนี้นั่งตบยุงบ้าง คุยกันบ้าง

    เหตุการณ์เช่นนี้หลายคนย่อมคิดถึงรายได้ที่สูญเสียไป ยิ่งเป็นช่วงเย็นวันหยุดยาวที่ลูกค้าเต็มห้างเช่นนี้ อีกทั้งยังต้องจ่ายค่าเช่า ค่าจ้างพนักงาน สินค้าที่ต้องทิ้งอีก ไม่ต้องบอกก็รู้ครับว่าจะมากซักแต่ไหน

    แต่หากเราได้คาดการณ์ล่วงหน้าว่าเหตุการณ์เช่นนี้มีโอกาสเกิดขึ้น เราสามารถ “ฉวยโอกาส” นี้มาทำอะไรบางอย่างจากที่ตอนปกติไม่เคยได้ทำ และหากมองย้อนมาที่องค์กร เหตุการณ์เช่นนี้มีโอกาสเกิดขึ้นได้เสมอ แม้จะระมัดระวังอย่างดีที่สุดแล้ว

    เมื่อทราบเช่นนี้การที่เราเตรียมรองรับเหตุการณ์นี้ไว้ล่วงหน้าจะช่วยให้ไม่สูญเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์

    การฝึกอบรมเป็นทางเลือกที่ดีทางหนึ่งเพราะช่วงเวลาทำงานปกติ อาจยุ่งมากจนไม่มีเวลาในการอบรมหรือเน้นย้ำสิ่งที่ควรปฏิบัติ เมื่อถึงเวลาที่ไม่สามารถปฏิบัติงานได้ตามปกติได้ นั่นหมายถึง “โอกาส” ที่ต้องรีบ “ฉวย” เพื่อการฝึกอบรมครับ
    ใช้หลักสูตรที่เตรียมไว้ มาอบรมได้เลยครับ หรือร่วมกันทำ 5ส หรือ Big Cleaning ก็ได้ ดีกว่าปล่อยเวลาให้ผ่านไปเฉยๆ

     ย้อนกลับไปที่ร้านอาหารญี่ปุ่นอีกทีนะครับ

    หากลูกค้าเดินไปหน้าร้านอาหารแล้วเจอป้ายประกาศดังกล่าว ก่อนจะเดินหาร้านอื่น หันไปมองในร้านเห็นพนักงานกำลังฝึกอบรมกันอยู่ เห็นความพิถีพิถันในขั้นตอนการบริการที่รุ่นพี่กำลังถ่ายทอดให้รุ่นน้อง แม้ครั้งนี้จะพลาดโอกาส แต่ครั้งหน้าต้องกลับมาอีกแน่ครับ
 

ขอขอบคุณบทความดี ๆ จาก คุณ วัชรพงษ์ สุนัติ